Ruajtja e gjuhës përmes turizmit – Një udhëtim i veçantë në Shqipëri

Në verën e vitit 2022, pata privilegjin të punoja si guidë turistike për TRIPS 4 FUN, një operator turistik i gjallë dhe plot energji, me qendër në Vlorë. Ishte një përvojë që do ta ruaj gjithmonë me mall.

Si pjesë e turneve tona, shoqëronim vizitorë të huaj drejt perlave të natyrës shqiptare: Ishulli i Sazanit, Shpella e Haxhi Aliut dhe gadishulli i egër e i mrekullueshëm i Karaburunit. Çdo ditë ishte ndryshe – e papritur dhe e bukur, me klientë nga çdo cep i botës, të etur për të zbuluar Shqipërinë e vërtetë.

Në këtë mozaik emocionesh dhe takimesh, ruajtja e gjuhës shqipe u shfaq si një moment i papritur, por jashtëzakonisht i veçantë.
Gjatë një prej udhëtimeve, shoqëroja një familje me prejardhje shqiptare nga SHBA. Gjatë gjithë ditës komunikonim në anglisht, por kur ndaluam në Shpellën e Haxhi Aliut, ndodhi diçka që nuk do ta harroj kurrë.

Tre adoleshentë dhe motra e vogël kërcejnë në ujin e thellë blu dhe e vogla thërret me entuziazëm:
“E bëra vetë!”

I befasuar, iu drejtova prindërve:
“Jeni shqiptarë?!”
“Po,” – më thanë, – “është hera e parë që vijmë në Shqipëri si familje.”

Pastaj shtova:
“Fëmijët tuaj flasin të gjithë shqip?”

E ëma buzëqeshi me krenari:
“Faleminderit gjyshes – ajo u ka folur gjithmonë shqip.”

Aty kuptova fuqinë e trashëgimisë kulturore që udhëton përtej oqeaneve, që kalon përmes brezave dhe jeton përmes fjalëve të ruajtura me dashuri.
Në atë moment, si një e huaj që udhëhiqja një familje shqiptare në tokën e tyre të origjinës, u ndjeva thellësisht e nderuar.

Shqiptarët janë të njohur për këtë përkushtim të jashtëzakonshëm në ruajtjen e gjuhës.
Në çdo guidë, në çdo rrëfim, kam pasur rastin të përjetoj historitë e brezave që flasin shqip në shtëpi, edhe pse janë lindur e rritur jashtë.

Gjuha është më shumë se komunikim – është kujtesë, është lidhje, është identitet.