Me ardhjen e sezonit turistik, qyteti i Vlorës jo vetëm që mirëpret mijëra vizitorë, por përballet edhe me një tjetër realitet më pak të dukshëm: rritjen e pranisë së anëtarëve të komunitetit rom nga Levani i Fierit.
Të shtyrë nga varfëria ekstreme dhe mungesa e mundësive të punësimit, shumë prej tyre vijnë në Vlorë në kërkim të ndihmës financiare, duke u bërë një pamje e zakonshme në rrugët dhe zonat turistike të qytetit.
Në rrugët kryesore dhe në shëtitoren bregdetare, shfaqen gjithnjë e më shumë familje rome, të pambrojtura ndaj temperaturave përvëluese dhe pa akses në shërbime bazë, që kërkojnë ndihmë për të siguruar mbijetesën e përditshme. Pamjet prekëse të fëmijëve të vegjël që enden nëpër trotuare dhe të të rriturve që i drejtohen kalimtarëve për ndihmë, pasqyrojnë një plagë të hapur sociale.
Në një deklaratë për mediat, një i pastrehë nga komuniteti rom rrëfeu se mungesa e punës dhe përjashtimi social janë shkaqet kryesore që i detyrojnë të zhvendosen drejt qyteteve bregdetare gjatë verës, me shpresën për të siguruar disa të ardhura minimale.
Ky fenomen nuk është i ri, por fatkeqësisht përsëritet vit pas viti, pa një zgjidhje të qartë nga ana e autoriteteve vendore apo qendrore.
Azem Haliti, përfaqësues i një shoqate për të drejtat e komunitetit rom, theksoi rëndësinë e një reagimi institucional:
“Shoqëria dhe institucionet kanë detyrimin të gjejnë zgjidhje të qëndrueshme për të garantuar dinjitetin dhe të drejtat e çdo qytetari, duke mos e lënë askënd në mëshirë të rrugës dhe të fatit.”
Në një qytet që synon të jetë destinacion turistik model, sfida të tilla sociale kërkojnë ndërhyrje të shpejtë dhe politika të dedikuara për integrimin e komuniteteve në nevojë, për të mos e kthyer mjerimin në një skenë të përditshme të verës vlonjate.
Komente