Shqipëria vazhdon të përballet me paradokse të mëdha në sektorin ushqimor, ku pavarësisht importit masiv të produkteve të dyshimta, vëmendja e institucioneve mbetet kryesisht e fokusuar te shitësit ambulantë dhe produktet vendase të fshatit.
Vetëm gjatë vitit 2024, në vend janë importuar 2.9 milionë litra vaj palme, një produkt i diskutueshëm për shëndetin publik, i cili përdoret masivisht në përpunimin industrial të ushqimeve të lira. Kjo shifër vjen në një kohë kur rastet e ushqimeve të kontaminuara – nga akulloret me oksid etileni deri te mishi me salmonelë – kanë ngritur alarmin për sigurinë ushqimore, duke përfshirë produkte që kanë hyrë legalisht në treg përmes Portit të Durrësit dhe janë certifikuar nga Autoriteti Kombëtar i Ushqimit (AKU).
Ndërkohë, zbatimi i kontrolleve të rrepta, shpesh me karakter demonstrativ, po aplikohet mbi fermerët apo tregtarët e vegjël që shesin mish, qumësht dhe djathë të freskët në mënyrë tradicionale, produkte që në shumë raste konsumohen nga vetë familjarët e tyre dhe janë më të sigurta se ato të importit.
Ky standard i dyfishtë ka krijuar pakënaqësi në opinionin publik, pasi qytetarët shohin se institucionet janë më të prirura të ndëshkojnë tregtarin e vogël sesa të garantojnë sigurinë në zinxhirin e importit të produkteve industriale.
Për më tepër, tregtarët që importojnë tonelata mishi nga Brazili apo produkte me afat skadence të afërt shpesh kalojnë pa ndëshkim, ndërsa “gjobiten” vetëm shitësit e pulave të fshatit dhe djathit bio.
Në një kohë kur siguria ushqimore është jetike, kërkohet një kontroll më i balancuar, më i thelluar dhe realisht i orientuar drejt mbrojtjes së konsumatorit, jo drejt stigmës ndaj prodhimeve vendase dhe fermerëve të vegjël.
Komente