Aftësia Dixhitale në Shqipëri

Kjo është një temë që lidhet me çdo qenie njerëzore, pavarësisht nga gjinia, raca, mosha, feja dhe sigurisht – kombësia.

Kur aplikojmë konceptin e aftësisë dixhitale te një demografi apo komb i caktuar, shfaqet një trend.
Për shembull, vendet në zhvillim kanë ngjashmëri. Familjet dhe individët janë të ndërvarur për shkak të sfidave socio-ekonomike dhe financiare që përjetojnë këto vende. Është praktikë e zakonshme që familjet të mbështeten në para të dërguara nga jashtë, gjë që kufizon nevojën për të përdorur aplikacione dixhitale dhe pajisje të tjera teknologjike në mënyrë të gjerë.

Kjo ndikon drejtpërdrejt në përdorimin më të ulët të teknologjisë nga një grupmoshë e caktuar në Shqipëri, Maqedoni, Greqi, Filipine, Fixhi etj.

Në vendet më të zhvilluara të Perëndimit, jeta është tërësisht e varur nga aplikacionet dixhitale – dhe kështu janë edhe njerëzit, pa dallim moshe.
Ata zhvillohen teknikisht më shpejt dhe në nivel më të lartë. Puna e tyre kërkon përshtatje me shërbimet online dhe familjet janë më pak të ndërvarura.

Pozicioni i Shqipërisë në BE

Sipas një raporti të Euro News më 16 qershor të këtij viti, nëse nuk merren masa urgjente, Shqipëria rrezikon të mbetet pas në epokën e teknologjisë dhe inovacionit.

Ky mospërputhje mes arsimit dhe nevojave të tregut të punës është gjithashtu një nga arsyet kryesore të emigrimit në rritje të të rinjve.

Çfarë ka nevojë Shqipëria për ta ngushtuar këtë hendek sa më shpejt?
Prioritet në kurrikulat e shkollave dhe universiteteve?

Vetëm 23.8% e të rriturve në Shqipëri kanë aftësi bazë dixhitale, krahasuar me 53.9% në BE, duke e vendosur vendin nën mesataren e Ballkanit Perëndimor.

Ka një nevojë të qartë që brezi i ri të mendojë të qëndrojë në Shqipëri, për të ndihmuar rritjen e dixhitalizimit dhe zhvillimin e shërbimeve administrative dixhitale.

Shqipëria po përpiqet të përparojë në këto shifra. Ka bërë disa përparime në punësim, duke arritur një normë prej 68.9%, megjithëse ende disa pikë përqindjeje nën mesataren e BE-së.